Nie ma nic bardziej romantycznego niż domowa nalewka – szczególnie, gdy pachnie czerwcowym ogrodem, a w kieliszku pływają wspomnienia letnich spacerów. Nalewka z kwiatów czarnego bzu to nie tylko hit babcinej spiżarni, ale też bohaterka niejednego przyjęcia. Zanim jednak wrzucisz wiadro kwiatów do słoja i zalejesz je alkoholem, poznaj mroczną stronę tej pachnącej przygody. Źle przygotowana nalewka z kwiatów czarnego bzu może być… trująca. Tak, dobrze czytasz – TRUJĄCA. Ale spokojnie, jesteśmy tu, by pomóc uniknąć katastrofy na skalę mikroprzyjęcia. Przeczytaj, zanim nalejesz!

Po pierwsze: poznaj bohatera… i jego ciemną stronę

Czarny bez (Sambucus nigra) to roślina, której kwiaty są wykorzystywane od wieków w medycynie ludowej – podnoszą odporność, łagodzą kaszel i mają właściwości przeciwzapalne. Jednak trzeba pamiętać, że czarny bez ma także swoje „trujące alter ego”. Wszystko oprócz kwiatów może być dla zdrowia groźne – liście, niedojrzałe owoce, a nawet zielone łodyżki mogą zawierać sambunigrynę – związek, który w organizmie może rozkładać się do cyjanowodoru. Brzmi jak coś z laboratorium złowrogiego chemika? Trochę tak. Dlatego tak ważne jest odpowiednie przygotowanie.

Zbierasz? Zbieraj z głową!

Zebranych w biegu kwiatów z przydrożnego rowu lepiej użyj do przemyśleń niż nalewek. Wybieraj tylko te z miejsc oddalonych od drogi, gdzie nie zagląda smog, spaliny ani pieski z podejrzaną dietą. Kwiaty powinny być w pełnym rozkwicie, najlepiej zebrane w suchy, słoneczny dzień – wtedy mają najwięcej aromatu. Ważne: nie myj ich! Tak, wiemy, brzmi to kontrowersyjnie, ale mycie pozbawia je naturalnego pyłku i aromatu. Wystarczy tylko delikatnie otrzepać z ew. robaczków. Bez paniki. One też wiedzą, że nalewka z kwiatów czarnego bzu trująca im nie służy i generalnie unikają tych kieliszków.

Magia proporcji i… cierpliwości

Podstawowy przepis jest prosty jak konstrukcja korkociągu: na 40 baldachów kwiatów czarnego bzu potrzebujesz około 1 litra spirytusu (lub wódki 40-60%), 1 kg cukru i 1 litra wody. Ale uwaga – to nie MasterChef, tu nie liczy się fantazja, tylko precyzja. Całość zalewamy i odstawiamy w ciemne miejsce na 2-3 tygodnie, codziennie mieszając. Potem filtrujemy, butelkujemy i… czekamy. Przynajmniej 2-3 miesiące. Warto – nalewka zyska głębię, a Ty zyskasz czas na zaplanowanie degustacji (i rozesłanie zaproszeń).

Czego unikać jak ognia (albo jak nalewki z pestkami moreli)?

Nie wkładaj do nalewki łodyżek ani liści – one także zawierają sambunigrynę. Używaj tylko samych kwiatów, bez zielonych części. Jeśli nie jesteś pewna, czy wszystko oczyściłaś – lepiej po raz kolejny przejrzyj kwiaty niż ryzykować, że Twoja nalewka z kwiatów czarnego bzu trująca będzie bardziej niż ponury wiersz po maturze. Nie eksperymentuj z niewiadomego pochodzenia dodatkami – goździki i skórka z cytryny są okej, ale bez przesady z ziołowym dekadenctwem.

Jak rozpoznać, czy coś poszło nie tak?

Jeśli Twoja nalewka pachnie jak piwnica po powodzi, ma podejrzaną pianę, albo smakuje jak gorzka łza chemika – nie pij. Wyrzuć i zacznij od nowa. Trzeba podchodzić do produkcji alkoholi z szacunkiem. Pewnie – nie chodzi też o to, by w fartuchu i z pipetą krążyć wokół słoika, ale minimum zdrowego rozsądku jeszcze nikomu nie zaszkodziło. I pamiętaj: jeśli masz wątpliwości – skonsultuj się z kimś, kto przetrwał niejedną domową produkcję!

Własnoręcznie przygotowana nalewka z kwiatów czarnego bzu to nie tylko praca domowa z zakresu zielarstwa i alchemii, ale także powód do dumy podczas każdej rodzinnej uroczystości. Oczywiście pod warunkiem, że została przygotowana bez składników trujących i zgodnie z zasadami sztuki. Pamiętaj – diabeł tkwi w szczegółach (czytaj: zielonych łodyżkach), a cierpliwość i dokładność popłaca. Smak takiej nalewki nie tylko zachwyci, ale i oszczędzi Ci nieprzyjemności gastrycznych. Bezpieczna, pachnąca i – co najważniejsze – nieszkodliwa. Taki powinien być każdy domowy specjał.

Przeczytaj więcej na: https://magazynkobiecy.pl/nalewka-z-kwiatow-czarnego-bzu-czy-moze-byc-trujaca-i-jak-ja-przygotowac-bezpiecznie/.